Anemoreia ve Hıamopolis'e siper tutmuşlardı,
Kefison ıssız nehri boyunca durmuşlardı,
Lilaias ıssız kaynaklarla Kefison'un yamacında.
Onlarla birlikte kırk siyah gemi yelken açmıştı.
Fokeylilerin sıralarını kapatanlar,
Böyotlilerin tamamı sol yana yığılmıştı.
Lokrilerin öncüsü, hızlı Ajax Oileus'tu,
Gerçi o kadar büyük değildi, Telamoniou Ajax kadar değil,
Çok daha azdı; sadece birkaç kalkanlıydı,
Ancak kılıç darbeleriyle tüm Hellencer ve Achaier'leri geçmişti.
Kuno, Opöentos, Kalliaros,
Bessa, Skarfe, Augiada'nın güzel yamaçları,
Tarfhes, Thronion, Boagrion'un yataklarını çevrelemişti.
Onlarla birlikte kırk siyah gemi yelken açmıştı,
Lokriler, kutsal Euboia'nın yamacında yaşamışlardır.
Euboia'ya hâkim olan, Abantliler,
Çok meyveli Khalkis, Eiretria, Histiaia'yı,
Kerinto, Apollon'un yüksek kalemini,
Karyston ve Stüra'yı yurt edinmişlerdi.
Onların öncüsü, kahraman Eléphenor, Ares'in oğlu idi.
İlyada
·Kitap 2
·521-540
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Çok şey araştırdım, peşine düştüm bir adamın izlerine,
nereden geldiğini bulmak isterdim; çünkü çok sert öfke yüreğimi sardı.
Böylece, çok acı bir iç çığlık çektim, Mirmidonlar’a seslendim:
"Hey, o gün sizinle birlikte denizden yola çıkmıştım,
göreve Menoitios’un cesur oğlunu cesaretlendirmek için.
Ona, Opoeis’in ünlenen oğlunu,
Troya’dan soyunmuş, ödüle layık olmuştu.
Ama Zeus her düşüncesine her zaman son vermez.
Çünkü her ikimiz de aynı toprağı araştırmak üzere belirlenmiştik;
ben Troya’da, çünkü beni de geri dönmek istemeden
eski meydanımda karşılamayacak yaşlı, atlı Pelleus,
ne de annem Tetis, ama beni toprak götürecektir.
Şimdi oysa, Patrokle, seni geç kaptı toprak,
seni önce öldürmeden önce,
önce burada, burada Hektor’un başını ve silahlarını alana kadar
onun cesaretli ölüsünü göremedim.
Onun on iki oğlu da, bu öfkeyle,
öldürdükten sonra ateşe verip soyunacağım.
Oysa senin için gemilerin yanında,
senin etrafında Troialılar ve Dardanidler,
gece ve gündüz gözyaşları dökecekler."
İlyada
·Kitap 18
·321-340
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Troya duvarları altında ölmekten korkma.
Sana başka bir şey anlatayım, eğer dinlersen:
Benim kemiklerimi sakla, onları bana yakıştırmayarak, Akhilleus,
Ama birlikte, bizim gibi, sizin evlerinizde büyüdüğümüz gibi,
İsyan ettiğim zaman Menoitios beni Opöentos'tan
Sizin kederli katliamınızın altına getirdi,
O gün, Amfidamantos'un oğlunu öldürdüğün zaman,
Bir çocuk, ayak bileklerini kıskıvrak tutan biri, öfkeyle.
Orada beni kabul eden, atlı Pileus,
Bana iyi bakarak besledi ve senin hizmetkarım olarak adlandırdı.
O yüzden, şimdi, kemiklerimi altın kaplı bir tabuta sığdırsaydı,
O tabut, senin anasının eliyle kaplanırdı.
Bunu anlayarak, hızlı Ayaklı Akhilleus yanıt verdi:
"Başım neden buraya geldi?
Bana bunları söyledin mi? Ben de hepsini yaparım,
Senin dediğin gibi inanırım.
Ama bana biraz daha yaklaşma,
Birbirimizi sarsan bu acıya bir son verelim."
Bu sözleri söyledikten sonra ona sevgiyle dokunmaya çalıştı,
Ama dokunamadı; ruhu toprağa karışmış, duman gibi.
İlyada
·Kitap 23
·81-100
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)