Orada bir kadınla evlendi ve yüksek bir taç giydirildi,
İkiz çocukları doğdu: Antifatos ve Mantios, güçlü soyundan.
Antifatos, büyük yüreğiyle Oikles’i doğurdu,
Oikles de büyük kalpli Amfiaros’u.
Onu ömrüyle sevdi Zeus, ayyıldızlı ve Apollon,
Herkesçe sevilen bir dost; yaşlılık onu yakamadı,
Ama Thebai’de kadınlar yüzünden öldü.
Ondan doğan oğullar Alkmaion ve Amfilokos oldu.
Mantios ise Polüfeides ve Kleyton adında iki çocuğu oldu.
Ama Kleyton, altın taçlı Eos onu çalarak gökyüzüne götürdü,
Onun güzelliği sayesinde ölümsüzlerle yaşamak için.
Polüfeides ise Apollon, Amfiaros’un ölümünden sonra,
En iyi önlüyücü olarak insanlar arasında yerleştirdi.
Çünkü o, Hyperesios’un atasına öfkelenerek gitti,
Orada herkes için bilgeliğiyle bilinirdi.
Ondan doğan oğul Teoklimen, ismiyle tanınan,
O zamanlar Telemaqos’un yanındaydı. Onu görünce,
Gemiye yaklaşıp, kurban dökmüş ve dua etmiş,
Sözlerini kanat gibi açarak ona seslendi:
"Sevgili dost, seni burada kurban etmeye geldim,"
Odysseia
·Kitap 15
·241-260
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Gözlerimizle onları görünceyiz,
Silahlarımızı yıkadık, gururlu bir yemek yedik.
Öyleyse o gün, güneş batana dek
Doğal olmayan etleri ve tatlı içkileri yiyip içtik.
Güneş batık, bulutlara gitti;
O zaman denizin açıklarında uyuduk.
Ertesi gün, kızıllık parmaklı Eos doğdu,
O zaman halka dönerek hepinizle konuştuğum:
"Kötülük çeken,
Yanımdaki dostlar,
Güneşin batmakla gittiğini,
Ya da doğmakla geldiğini,
Ya da yerin altına gittiğini,
Ya da yeryüzüne dönmekle geldiğini bilmiyoruz.
Ama biraz daha düşünüp,
Belki bir yol bulabiliriz.
Benimse bir yol olduğunu sanmıyorum.
Çünkü bir adaya tırmandım,
Denizlerle çevrili,
Küçük bir adaya.
Ortada dumanı,
Yoğun orman ve ağaçlar arasında gözlerimle gördüm.
Böyle dedim.
Onların yürekleri dostça kırıldı,
Laistrygones Antiphates'in işlerini anımsayarak,
Ve devasa, et yiyen bir Ciclope'yi.
Odysseia
·Kitap 10
·181-200
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Bazıları yeryüzünde yürüyerek,
iki adamı yargıladılar, üçüncüyü ise bir kerede öldürüp attılar.
Diğerleri ise eşit şekilde yürüyerek düz bir yola çıktılar,
yolun sonunda dağlardan inen arabalar vardı.
Kız ise şehirden su getiren bir yerde,
Laistragön kralının kızı Antifataya rastladı.
Kız öncelikle Artaquiya adlı güzel bir kaynak yönünde indi,
çünkü oradan şehir için taze su gelirdi.
Orada beklerken, onlara seslenerek kimin kral olduğunu ve kimlerin ona hizmet ettiğini sordular.
Kız ise hemen babasının yüksek sarayına haber gönderdi.
Onlar saraya girince, orada kadınla buluştular,
onu dağın zirvesine taşımışlar gibi, onu oraya koydular.
Kadın hemen Antifatayı, ünlü adamı çağırdı,
onun kocası, onlara korkunç bir mahsur getirmişti.
Hemen biriyle birlikte yemek hazırladılar,
diğer ikisi ise kaçmaya başladılar, gemilere doğru.
Oysa o, şehirdeki herkesin içine çığlık attı.
İfthineler, Laistragonlar, herkes koşmaya başladı,
binlercesi, insanlara değil, devlere benziyordu.
Odysseia
·Kitap 10
·101-120
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Lapithler birlikte savaş ve kargaşayı başlattılar.
Orada Peirithoos’un cesur oğlu Polypoites,
Damason adlı çobanın kalın bronyesinden
ok attı. Çobanın bronyesi nehir kadar kalın değildi;
çelik uçlu ok kemikleri delip geçti, beyni
tamamıyla dışarı fırladı. Çobanı öldü.
Sonra Pylos ve Ormeni yere serdi.
Antimakhos’un oğlu Leon, Arês’in cesur çocuğu,
Hipponmachos’u beline isabet eden okla yere vurdu.
Yeniden kalkıp kılıç çektikten sonra,
önce Antiphatos’u, kalabalık arasında,
kendiliğinden vurdu. Oysa Antiphatos yere yığıldı,
kimse onu kaldıramadı. Sonra Menon, Iamenos ve Orystes’i
hepsini, yere indiren, toprağın verimli kısmına.
Çünkü onlar, ölüleri toplamaya gelenlerdi,
kızgın gelenlerdi. Oysa bu gençler,
Poludamas ve Hektor’un arkadaşıydı,
en çokları, en cesurlarıydı,
duvarı kırmak ve gemileri ateşe vermek istiyorlardı,
hâlâ kazıkların yanındaki toprakta duruyorlardı.
Çünkü onlara, ölüleri gören kuşlar
çıkış yolu kalmamıştı.
İlyada
·Kitap 12
·181-200
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)