Savaşa geçmeye hazırlanan koyunlar gibi,
gökyüzü rengi, kalkınmışlar, siperler ve oklarla.
Onları görünce yüreği sevince dolan Agamemnon,
onlara kanat çırpan sözlerle seslenip bağırdı:
"Argive kahramanlar başı, kalın zırhlar giyen Aias,
onlarla birlikte ol, çünkü senin korkusuzca savaşman
beni de cesaretlendiriyor. Sana bir şey emretmiyorum,
çünkü senin halkın öncüsü olmanı çok iyi biliyorum.
Çünkü Tanrılar, Zeus babam, Athena ve Apollon,
eğer herkesin yüreği böylesi olsa,
Priamos kralının şehri çok çabuk düşerdi,
bizim ellerimizle yakılıp yıkılırdı."
Söyleyip onlardan ayrıldı, sonra başka birlerin yanına gitti.
Orada Nestor, yaşlı Pilyonun halkı arasında duruyordu,
onları savaşa çağırıp, cesaretlendiriyordu.
Yanında büyük Pelagon, Alastor, Chromios,
Aimon, Biatos, halkı yöneten kahramanlar.
Önce atlıları, atlarıyla birlikte, arabalarıyla,
sonra da yaya askerleri, cesur ve güçlü olanları,
savaşın eteklerine dizdi. Korkakları ise ortaya attı,
böylece istemese de zorunlu olarak savaşmak zorunda kalırlar.
İlyada
·Kitap 4
·281-300
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Sımsıcak oklarla bağırıyordu; oysa Hektor eline ok alır,
hemen Teukron’un yanına koşar, oku atmak isteyen yüreği azgın.
Hektor ya da ok yuvasından acı bir ok alır,
okunun sinirine oturtur; oysa Hektor’un kafatasına vuran ok,
omzunun yanından uçarken, orada kılıçtan ayrılmış,
boynu ve gövdesini, özellikle de kritik bir yere vurmuş,
oraya da taşla vurmuştu, okrion taşıyla,
siniri de yırttı; eli bile bileğinde sersemledi,
oklaması bozuldu, oku elinden düşer.
Aias, oğlunun yığılmasına aldırmaz,
onu hemen kuşatır, gövdesini örtüyle sarmalar.
Sonra onu taşıyan iki eriye,
Mekistios, Ekhios’un oğlu ve ışıklı Alastor,
ağır bir taşın üzerine koyar,
ağır ağır, gözyaşları içinde.
Yine de Olimpos’tan gelen öfke Troyalıları yeniden körükler;
Achaililer ise derin bir çukurun içine saklanırlar;
Hektor, öncü sıralarda, cesaretle bakışlarını dolaştırır.
Gibi, bir köpek ya da asil bir leylek,
aradığı avın arkasından koşarken,
hızlı ayaklarıyla avın bacaklarını, dizlerini,
ve avın dönmeye çalıştığını görür.
İlyada
·Kitap 8
·321-340
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Onu ikna ettiler, iki erdemli dost,
Mekisteus’un oğlu Ekhios ile tanınmış Alastor,
Geminin üstüne ağır, kıvrımlı yatak taşıdılar,
ağırca iniltiler, içten içten iç geçirirken.
İdomeneus’un ise cesareti hiç azalmadı,
daima bir Troyalıyı karanlık gecede öldürmeye
ya da Akaioslar için büyük tehlikeyi kendi gövdesiyle
savunmaya çalışıyordu.
Orada, Aisyetios’un tanrılarla beslenen sevdiği oğlu,
Alkathos adlı kahraman, İdomeneus’un yavrusu,
Ankisaos’un damadı, Troya’da en yaşlı kızı,
Hippodamia adlı,
kendi yaşında olanlar arasında en güzeli,
en yetenekli, en akıllı olanı,
baba ve annesi tarafından evde çok sevilen,
onu evlendirmek için en iyi adam seçildi.
O sırada İdomeneus, Posideon’un eliyle
parıltılı başlığını çekti,
parıltılı bir ip ile onu bağladı.
Çünkü arkasına dönmek ya da kaçmak mümkün değildi,
ama sanki bir sütun ya da yüksek bir ağaç
hiçbir şekilde sarsılmadan,
göğsünü ortaya dikmiş,
kahraman İdomeneus, onun eteklerini
çırptı, önceki gibi onun cildine
ölümün tehditini getiren kalçalı zırhını.
İlyada
·Kitap 13
·421-440
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Yarayı açmış, ama ok, içeri girer girmez
iskeleti delip geçti; ama babası yine de direniyor.
Şanlı dostlar, anında onu karşılamak için
Sarpedon'u savaştan uzaklaştırdılar; ama uzun bir gürz
çekiyordu; çünkü kimse onu fark etmemişti,
hiç kimse dizinden onu çekmek için düşünmemişti,
çünkü yaralı adam savaşanlar arasında
çok acı çekiyordu.
Terside, hızlı bacaklı Akhaier,
Tlepolemon'u savaştan uzaklaştırdılar;
ama dikkatli Odysseus, öfke dolu yüreğiyle,
onun yüreğine ok isabet ettiğini fark etti;
sonra, yüreği donmuş gibi, aklı ve ruhu
ya Tanrı'nın oğlunu öldürmeye devam ederdi,
ya da Likiyelerin en çokları arasında onu durdururdu.
Ama Odysseus, büyük yüreğe sahip olan,
Tanrı'nın oğlunu, keskin bronzla öldürmek istememişti;
çünkü hemen, Likiyelerin kalabalığına karşı
Athena onun yüreğini sarsmış oldu.
Orada, o, Koiran, Alastor, Chromios,
Alkandros, Haliyon, Noemon ve Prytanis'ı öldürdü.
Ve şimdi, Odysseus, Likiyelerin daha fazlasını
öldürmeye hazırlanıyordu,
eğer büyük kalkanlı Hektor,
çabuk düşünmeseydi.
İlyada
·Kitap 5
·661-680
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)