Kapıya dayanmış, gözlerini her yanı dolaştırarak
kendisi de dört katlı bir önlük omuzlarına geçirdi,
güzel dokunmuş, ince bir kambur elbiseyi kuşandı,
at gibi bir kamburunun başı ise yukarıdan sarkıyordu;
iki de kalın, bakır kaplamış birer çubuk aldı.
Bir de orsotüros, sağlam bir kapı,
güzel inşa edilmiş duvarın içine yerleştirilmişti,
ve en dışta, sağlam bir kulübün yanından
giden bir yol, iyi birer şekilde birbirine bağlanmış
çatısız bir yola açılıyordu.
Oysa Odysseus,
onun yanına yaklaşıp,
gözlerini dikkatle ona dikip durdu;
ve bir anlığına, bir girişim doğdu.
Ağeleus’un yanına gidip,
herkesin duyabileceği bir sesle dedi:
"Hey dostlar, belki biri bu orsotürodan
çıkıp halka bir şey söyleyip,
en çok bağırır mıydı?
Çünkü bu adam, anında,
hemen bir ok yollayabilir."
Ona tekrar Melanthios,
koyunları çok seven, dedi:
"Hiç değil, Ağele, diyeten beslenen;
çünkü yakınında,
güzel bir kapı ve
güzel bir laüris kapısı var.
Ve bir adam, güçlü olsa,
bütün bu şeylere direnebilir.
Ama gelin, sizin için
silah almak için
odadan içeri girin;
çünkü, sanırım, orada
başka bir yoldan da girilebilir."
Odysseia
·Kitap 22
·121-140
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
İkisi de silahlara sarıldılar, parıltılı kapıya
Odysseus’un akıllı, çok yönlü evine yöneldiler.
Orada öfkeyle nefes alarak durdular; bir kısmı dışarıda,
dört kişi, öteki kısmı ise içerde, çok sayıda ve cesur.
Bu arada Athene, Zeus’un kızı yaklaştı,
Mentor’un görünüşüne ve sesine bürünmüş.
Odysseus onu görünce sevindi ve şöyle dedi:
“Mentor, cesur koruyucu, dostumun anısını tut,
sen onun iyiliklerini anımsıyor, yaş olarak bana eşsensin.”
Öyle dedi, Athene’yi sevgiyle selamlayarak.
Ama nişanlılar öteki odada, parlak salonda toplanmışlardı.
İlk olarak Agelao, Damastor’un oğlu şöyle bağırdı:
“Mentor, Odysseus’un sözlerine kulak tıkamayacaksın,
nişanlılarla savaşmaya, onu korumaya razı olacaksın.
Çünkü benim düşüncem budur: Eğer onları, babayı ve oğlu
öldürürsek, sen de onlarla birlikte evde kalmaya razı olursun,
onlar gibi davranırsın, onun başını övmen için ödüle layık olursun.
Ama biz sana karşı silah çektiğimizde,
tüm mallarını alırız, içeridekileri ve kapıdakileri.”
Odysseia
·Kitap 22
·201-220
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Eğer benimle birlikte törenli yemeklerde olmak isterse,
çok kez mutlu olacağını evlerinde göreceksin,
uzakta benim tatlı dönüşümün sonunu yaşayacağını,
senin de sevgili eşini bulup çocuk sahibi olacağını.
Ama onun için ölümden kaçamazdın.
Böyle diyerek kalın eliyle kılıç aldı,
çünkü Agelaos’un öldürülürken bıraktığıydı;
onun boynunu ortadan kesti.
Çığlık çığlık çığlık atarken sesi tozla karıştı.
Terpiades’in de yine biri, siyah bir kemerle,
Phemios, zorunlulukla meşru kocalarla birlikte,
öykü anlatıyordu.
Elinde ince bir lira tutarak durdu,
kapının yanındaydı; içeri girmek istiyordu,
ya da büyük Zeus’un tapınakından,
özenle inşa edilmiş bir tapınakta,
çünkü Laertes ve Odysseus,
boynuzlu ineklerin etrafında kurmuştu,
ve diz çökmüşlerdi Odysseus’a yalvararak.
Bu yüzden onun aklında,
Odysseus’un dizlerine dokunmak,
kazanmak olarak belirdi.
Ve o, lirayı yere fırlattı.
Odysseia
·Kitap 22
·321-340
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Troya'nın sağlam duvarlarını aldatmak için yürüyordum.
Ama Zeus, bu işi benim için yasakladı;
Onları kurtar, kaçmalarına ve uzaklaşmalarına izin ver,
Troyalılar için değil, Akaioları böyle mahvettirmesin.
Söylemişti, ama babası onu üzüldü, gözyaşı döktü,
Küçük bir halkı korumaya, yok olmamalarına işaret etti.
Hemen, kuşların en kutsalı olan bir kargayı getirdi,
Körekle bir elafın hızlı yavrusunu taşıyan,
Zeus'un güzel tapınağına,
Orada Akaiolar, herkesin tanığı Zeus'a kurban sunuyordu.
Ve işte, onlar, bu kargayı görünce,
Troyalılar için değil, sevinç anısını hatırladılar.
Hiçbiri önce, Danaioların arasında bu kadar çok olmamıştı,
Tüdeidos'un yakınından, hızlı atlarla,
Kanalı geçip karşı tarafta savaşmak için bir dilek dilememişti,
Ama Troyalıların en önde gelen kahramanı,
Fradmonides Agelaoyu çoktan yakaladı.
O, atlarından kaçtı,
Ama ona dönen düşman, deli gibi, onun omzuna sopayı sapladı,
Göğüslerinden geçip onu düşürdü.
Atından düştü, silahlarını yere fırlattı.
İlyada
·Kitap 8
·241-260
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
İlk olarak Asaion ve Autonoos ile Opiten
ve Klytidai Doloos ile Ofeltios ve Agelaos
Aisymnos ve Oros ile Hıponoos menekşe saçlı.
Onları hepsi Danaosların komutanı aldı, sonra
çok sayıda, nasıl ki Zephyros yoğurmuş bulutları
argır argır Notios’un derin sisini vururken;
çok sayıda dalga dönüyor, yüksekçe bir köpük
bulutlardan, çok yol kat eden rüzgârdan kayıyor;
böylece Hektor’un altında sıkışmış, halkı mahvoldu.
Orada bir çatışma olacak ve çok zor işler,
şimdi artık Achaioslar gemilerine kaçmak zorunda kalacak,
eğer Odysseus Tüdeidyen Diomedes’i çağırmazsa;
Tüdeidyen, senin gücünü kaybetmen ne olurdu?
Ama gel buraya, yanıma dur; çünkü artık Hektor
bir gemiyi alırsa, kasklı, bu bir denetim olacak.
Ona karşılık veren güçlü Diomedes şöyle dedi:
Ben burada kalırım ve dayanırım; ama siz
buradan uzaklaşın, çünkü bulutları yarayan Zeus
şimdi Troialılar için güç vermek ister ya da bizim için.
Ve gerçekten, Thymbraios’u atından indirdi.
İlyada
·Kitap 11
·301-320
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Agelao, Damastorides, şöyle dedi:
"Hey dostlar, biri de adaletli bir söz söylemişken
onu övmekle, övünçle karşılamalı.
Ya da bu konuklara, ya da başka birine
Odysseus'un evine gelenlere karşı
kızgınlık beslememeli.
Telèmakhos ve annesine ise
biraz daha yumuşak bir hikâye anlatayım,
eğer onların yüreğinde
biraz umut varsa.
Eğer sizin yüreğiniz, göğsünüzde
buradan Odysseus'un dönmek umudu varsa,
şimdiye dek kimse, ne intikam almak
ne de bu evdeki yoksullukları gidermek
için bu adamlara karşı bir şey yapmadı,
çünkü bu ödül Odysseus'un olacaktı,
eğer dönerse, eğer geri dönerse.
Ama artık bu belli,
artık dönmeyecek.
Ama hadi, onun annesine git,
onu bir an önce kocası yap,
en iyi erkek, en çok servet sahibiyle,
sen mutlu ol, babanın malını yönet,
iç, ye, o da başka bir evde yaşasın.
Bunun üzerine Telèmakhos,
Agelao'ya yanıt verdi:
Tanrılar yemin ederim, Agelao,
benim babamın acılarını unutamam,
ki o ya İthaka'dan uzakta öldü,
ya da unutuldu."
Odysseia
·Kitap 20
·321-340
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Mnestirleri öne çıkaran Damastorides Agelao, Euryonomos ve Amphimedon Demoptolem, Peisandros Poliktorides Polibo daifrondu. Çünkü onlar mnestirlerin arketiyle öncü, en iyilerdi,
kimler hâlâ yaşıyor, ruhları için savaşmışlardı;
ama onları artık yaşlılık ve yorgun adımlar yener olmuştu.
Agelios onlara döndü, herkese duyuracak söz söyleyerek:
"Hey dostlar, artık bu adam eli dokunmaz olacak;
çünkü Men-tor ona boş yeminlerle gelmişti,
ve onlar ilk kapıların önünde kalmışlardı.
Şimdi onun için hepiniz birden uzun oklar fırlatmayın,
ama önce altı kişi ok atsın, belki Zeus
Odysseus'u vurup ona şan kazandırsın.
Diğerlerinin üzüntüsü yoktur, eğer bu adam yere düşerse."
Böyle dedi, onlar da hemen hepsi ok attılar,
emrindeki gibi, koşarak;
ama hepsini Athena engelledi,
birini sağlam bir megaranın hedefine vurdu,
diğeri kapının kalın halkasına,
diğeri de duvarda gümüş bir çanı çarptı.
Ama artık mnestirlerin okları,
Odysseia
·Kitap 22
·241-260
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)