Okçular oklarını fırlatırken, kalkanlar göbeğe vuruyordu.
O zamanlar Asios Hürtağıdes, dizini yaralayarak düşüp, şöyle bağırdı:
"Yüce Zeus, artık sen de yalan sever olup,
bizi çoktan mahvettin. Çünkü ben,
Achaios kahramanlarını, bizim cesaretimizi,
el koymadan alçaltmak istememiştim.
Ama onlar, arılar gibi ya da sivrisinekler gibi,
bir yola yönelip,
evlerini terk etmeden,
çocuklarını korumak için,
insanları avlayan avcılar gibi,
kapıları geçmeden önce ya şehit olmak ya da yakalamak istiyorlar.
Bu sözleri söyledikten sonra,
Zeus'un aklını değiştirmek istemedi.
Çünkü onun kalbi, Hektor'un şanını kazanmak istiyordu.
Diğerleri de başka kapılarda birbirleriyle çarpışıyorlardı.
Ama ben Tanrı'ya her şeyi anlatmak istiyorum:
Çünkü her yerde duvar boyunca,
ateşler yanıyor,
Achaioslar ise gemilerini korumak zorunda,
zorlanarak.
Tanrılar ise,
savaşa katılan herkes gibi,
onların yüreğini acı içinde hissediyorlardı."
İlyada
·Kitap 12
·161-180
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
İdaiğin karnında, ölümsüz bir tanrı, ölü biriyle yattı,
Antenor’un oğlu ile, Arkelekhos ve Akamas, her savaşın iyi bilincinde.
Onlar, İdaiğin ayaklarının altındaki Zelaios’un vadisinde,
gizlice, Aisepos’un siyah suyunu içen Troyalılar.
Onların başı, Lükaios’un parlak oğlu Pandaros,
onun balemini Apollon kendisi vermişti.
Onlar Adrasteia’yı, Apaisos’un halkını,
Pityeia’yı, Tereiös’ün yüksek dağlarını,
onların başı Adrastos ve Amphios, ipli kılıçlı,
Meros Pergosios’un iki oğlu,
tüm şeyleri bilen bir bilge, onun çocuklarını
ölüm veren savaşa gitmeye bırakmadı.
Ama ikisi de ona kulak asmadı; çünkü
kader, siyah ölüme götürüyordu.
Onlar Perkote ve Praktion’u, Sestos ve Abidos’u,
ve Arisbe’yi, onların başı, Hirtakides’in önderi Asios,
Asios Hirtakides, Arisbe’den gelen atlarla,
büyük Sellesion nehri yakınından gelen hızlı atlarla.
İppothoos, Pelasg’ların denizden gelen soyunu götürdü.
İlyada
·Kitap 2
·821-840
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Hemen okçularla birlikte atlarından indiler.
Diğer Troyalılar da atlarından inmediler,
hepsi birden yere çöktüler, çünkü ışıl ışıl Hektor'u görünce.
Her biri hemen atların başkanına emir verdi,
atları düzgünce durdurup tekrar çukurların yanına getirdiler.
Diğerleri ise birbirlerinden uzaklaşarak,
kendilerini düzgünce dizerek, komutanlarıyla birlikte ilerlediler.
Bunlar Hektor ile amatsız Polydamant'la,
en çok ve en iyileriydi, en çok da duvarı kırıp,
boğazlı gemilerin yanına savaşmak istediler.
Onlarla birlikte üçüncü olarak Kebriyon gidiyordu.
Hektor ise bir başka Kebriyon'u, atlarından birine binmiş,
özenle gönderdi.
Diğerlerinin başında Paris, Alkathos ve Agenor vardı,
üçüncülerin başında ise Priamos'ın oğlu Helenos ve
tanrı gibi görünen Deifobos, üçüncü olarak da Asios kahramanı
Asios Hirtakis, onun atlarını Arisbeten adında
Sellesent nehri yakınından gelen büyük akarsular sürüyordu.
Dördüncülerin başında ise Anchisa'nın oğlu Aineias,
onunla birlikte Antenor'un iki oğlu, Arkelekhos ve Akamas,
tüm savaşın her yönünü iyi bilenler vardı.
İlyada
·Kitap 12
·81-100
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Sarpedön, övgüye değer yardımcılar arasında öncülük etti,
ve Glaukos ile Asteropaios’un cesaretli oğlu yanına çağırdı;
çünkü onlar, kendisiyle birlikte olanlar arasında en iyilerdi,
ve o da hepsinden üstün görünüyordu.
Onlar, birbirlerine kılıç darbeleriyle sarıldılar,
ve Danayların ordusunu görünce,
bir an bile tereddüt etmeden,
kara gemilere dönmek istemediler.
O sırada, tanrılar tarafından kutsal olan Polydamantos’un
önderliğinde uzaktan övülen başka Troyalılar da,
onlar gibi, düşmanla savaşmak için karar aldılar.
Ancak Asios, Hürtağides’in oğlu,
erkeklerin bu savaşa katılmak istemesine rağmen,
atlarını ve arabalarını burada bırakıp gitmek istemedi.
O da, onlarla birlikte hızlı gemilere binip,
çünkü kötü bir kaderin onu yakalamasından korkuyordu.
Atlarla ve arabalarla birlikte,
gemilerin yanında neşelenerek,
hemen İlion’a dönmek istemiyordu.
Çünkü onun başına, övülmeye değer Idomenes’in oğlu Deukalion’un
kılıcı vurmuştu.
Çünkü o, gemilerin sol tarafında duruyordu,
ve Akayerler, oradan, atlarla ve arabalarla saldırıyordu.
O zaman, atları ve arabayı dağıttı,
ve kapılara bile ulaşamadı.
İlyada
·Kitap 12
·101-120
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)