Artık düşmanları uzakta ya da yararsız durumda değil.
Bazıları, Akaioslar’ın gemilerine binmiş, Argivoslar’ın eliyle
psiklerini öldürmüş, bazıları ise duvarın ardında saklanıyorlar.
Hemen oradan, sol kanatta gözyaşları döken,
güzelliği tanrısal olan, Helen’in kocası,
çabuk koşan Alexandros’u buldum.
Arkadaşlarını cesaretlendiriyor, savaşmaya teşvik ediyordu.
Yakınında durup aşağılayıcı sözlerle şöyle dedi:
"Senin gibi en iyi erkeklerin,
Deifobos’un gücüyle, Helen’in kralı,
Asyalı Adamas ile Asios, Hirtakos’un oğlu
nereye gittiler?
Otrüonios nerede?
Şimdi tüm Troya yıkıldı,
şimdi senin için de büyük felâket geldi."
Alexandros, tanrı gibi görünüyordu,
Hektor’a şöyle karşılık verdi:
"Sana öfke duyuyorum, suçlamak istiyorum,
ama daha önce savaşa daha çok katılmamalıydım.
Çünkü annem beni tamamen cesaretli yapmadı.
Senin, gemilerimizden savaşı başlatman
bizim burada, Danaioslarla birlikte
savaşmamıza yol açtı.
Arkadaşlarımızı senin yüzünden kaybettik."
İlyada
·Kitap 13
·761-780
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Bu yüzden, ya da eğer hepsiyle birlikte düşersek, ya da gemilerimiz arasında, ya da eğer Tanrılar bize zaferi verirlerse, ya da gemilerden uzakta, yalnız kalırız. Çünkü ben, sadece düşmanların, bizim burada, gemilerimizden uzaklaşmamızı engellemeyeceğini sanmıyorum. Çünkü bir adam, gemilerin yanında, savaşın ortasında, artık savaşa katılamayacağını sanıyor.
Bu sözleri Polydamas söyledi. Hektor ise onunla birlikteydi, hemen atından indi, silahlarını aldı, Polydamasa doğru koştu ve kanat çırpan sözlerle sesini duyurdu: "Sen Polydamas, onların en iyilerini hepsini savuştun, ben ise buradayım, savaşı karşılamak için. Hemen geri dönerim, eğer onlara emir verirsem."
Ve gerçekten de koşmaya başladı, bir dağdan inen kar gibi. Söylenen sözler ise Troylular arasında ve destekçiler arasında hızla yayıldı.
Onlar da Polydamas adlı sevgili Pantoios'un yanına koştu, çünkü Hektor'un sesini duymuşlardı.
Oysa Diophantos ile Helen'in kocası, Asya'nın Adamanthos'u ve Asios'un oğlu Hyrtakos'un yanına koştu, öncü kuvvetler arasında, belki onları bulur diye.
İlyada
·Kitap 13
·741-760
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Troyalılar onu, halkı birlikte, ölümden kurtardı.
Hektor'un yanına yaklaşarak Apollon onu cesaretlendirdi,
Abydos'ta oturan Asya'nın oğlu, yabancılar arasında en çok seven,
Φαίνοπι'ye Apollon, her işi yapan, şöyle dedi:
Hektor, seni kimse artık Akaioslar tehdit edemez.
Gibi Menelaos'u kaçırıp gittin, oysa eskiden
zayıf bir okçu idi; şimdi ise,
Troyalılar tarafından ölümden kurtarılmış,
senin öldürdüğün sadık bir dostu,
müthiş bir savaşçı, Eetion'un oğlu Podaros'u.
Böyle dedi, Hektor'u kara bir bulut gölgede sakladı,
çıkıp geçti, öncü savaşçılar arasında,
ateşli bronzun içinden.
O zaman Kronos'un oğlu, maruz bir kalkanı tuttu,
İda dağınık bulutlarla kaplandı,
çünkü ışık büyük bir ışıkla vurdu, onu yakıp yaktı,
galibiyeti Truialara verdi, Akaiosları korkuttu.
Öncü olarak Boiotia'nın oğlu Peneleus korkuya kapıldı.
Çünkü okunun ucunu, daima geriye doğru döndürülmüş,
kemerinin ucuna takmıştı;
Polydamantos'un oku onun kemiklerine kadar gitti,
çünkü hemen yanına gelip vurdu.
İlyada
·Kitap 17
·581-600
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
Asiyan, öfkesiyle yanarken ortasında duran zırhı,
çelikle kaplı, yanından fırlayan okun ucunu
gördü. Mavi saçlı Poseidon’un büyük gücünü.
Okun bir yarısı, Antilokhos’un zırhında
yanan bir yılan gibi kaldı, öteki yarısı ise
yere uzanmış, düşenlerin arasında.
Hemen dostlarının arasına savruldu,
ağlayanlar arasında. Meriyones,
onu zırhının arkasından vurdu,
göğüs ortasına ve karında,
en çok savaşçılar için korkunç olan yere.
Orada ok isabet etti. Okun etkisiyle
çığlık atarak, boğazına sarılmış gibi
çaresizce kıvranmaya başladı.
Gibi, bir boğa gibi,
dağlarda otlayan boylarca
zorla bağlanıp götürülen boğa gibi.
Boğa gibi kıvranmaya devam etti,
çünkü ok, deriğinden yaklaşıp
onu vurmuştu.
Kahraman Meriyones tarafından.
Karanlık, onun etrafını sardı.
Helene, Demirpınar’ı yakmak üzere
büyük bir Thrakiyeli kılıçla vurdu,
ama sadece elbisesini yırttı.
Elbisesi parçalanıp yere düştü,
bir Achaio, savaşıyor olanlardan biri,
onu yerden kaldırdı.
Fakat gözlerini, karanlık bir gece kapladı.
İlyada
·Kitap 13
·561-580
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)
· · ·
İpkinleri ve uzun gemiyi buldum,
ama insanlar onları açmış, belki bir dost
savaştan kaçarken onları gemiyle kurtarabilirdi.
Onlar ise düşünceliyken atlar var, birlikte geliyorlar,
çünkü artık Akaiylıları göremeyeceklerini biliyorlar,
yerine kara gemilerde öleceklerini.
Oysa kapılarda iki adam buldular,
en iyileri, cesur, ok atan Lapithların oğulları,
birincisi kahraman Polypoitheus, Peirithoüs'ün oğlu,
diğeri ise korkunç birer Arhaya eşit, Leonidas.
İkisi de yüksek kapılarda duruyor,
gibi dağlardaki büyük meşeler,
rüzgâr ve yağmurun her gün çöktüğü,
derin köklerle sabitlenmiş.
Bu şekilde güçlü elleri ve cesaretleriyle
büyük Asios'un saldırısını ve saldırıyı gölgede bırakan
gürültüsünü, büyük bir bağırışla,
Asios'un, Iamenos'un, Orestes'in,
Asiaden Adamanthes, Thoon ve Oinomaos'un.
İlyada
·Kitap 12
·121-140
·makine çevirisi (qwen3-32b-sre)